முன்னாள் பள்ளிக் கல்வித் துறை அமைச்சரும், திமுக தலைமைக்கு மிகவும் நெருக்கமானவரும், எதிர்க்கட்சித் தலைவர் உதயநிதி ஸ்டாலின் அவர்களின் நெருங்கிய நண்பருமான அன்பில் மகேஷ் பொய்யாமொழி இன்று (26.10.2026) மத்திய குற்றப்பிரிவு போலீசாரால் கைது செய்யப்பட்டார். சென்னை உயர்நீதிமன்றத்தில் அவர் தாக்கல் செய்த ஜாமீன் மனு (CRL OP 30051 /2026) தள்ளுபடி செய்யப்பட்ட நிலையில் போலீசார் அவரை கைது செய்துள்ளனர்.
அன்பில் மகேஷ் பொய்யாமொழியின் முன் ஜாமின் கோரிக்கை மறுக்கப்பட்ட விவகாரத்தில் குற்றப்பிரிவு போலீசார் தரப்பில் ஆஜரான தமிழ்நாடு அரசு தலைமை குற்றவியல் வழக்கறிஞர் ஜான் சத்யன் முன்வைத்த சட்ட ரீதியான நேர்மையானக் காரணங்களை ஏற்று அன்பில் மகேஷ் பொய்யாமொழியின் முன் ஜாமின் மனுவை சென்னை உயர்நீதிமன்ற நீதிபதி V.லட்சுமி நாராயணன் இன்று தள்ளுபடி செய்துள்ளார். அந்தத் தீர்ப்பின் உண்மை நகலும் அவற்றின் தமிழாக்கமும் நமது வாசகர்களின் பார்வைக்காக உள்ளது உள்ளபடி இங்கு நாம் பதிவுச் செய்துள்ளோம்.
அன்பில் மகேஷ் பொய்யாமொழி,
தந்தை: அன்பில் பொய்யாமொழி,
S-3, மிஸ்டரி ஸ்கை அபார்ட்மெண்ட், 2-வது தெரு, விஸ்வாஸ்
நகர், பால் பண்ணை, தாராநல்லூர், திருச்சிராப்பள்ளி.
(முன்னாள் சட்டமன்ற உறுப்பினர்) .. மனுதாரர்
எதிர்
அரசு, பிரதிநிதித்துவப்படுத்துபவர்:
காவல் உதவி ஆணையர், மத்திய குற்றப்பிரிவு-II (Central Crime Branch-II), EDF-III,
வேப்பேரி, சென்னை. .. எதிர்மனுதாரர்
கோரிக்கை: எதிர்மனுதாரர் காவல் துறையினரின் கோப்பு எண் 64/2026-ல், மனுதாரர் கைது செய்யப்படும் பட்சத்தில், அவருக்கு ஜாமீன் வழங்க உத்தரவிடக் கோருதல்.
மனுதாரர் தரப்பு : திரு. பி. வில்சன், மூத்த வழக்கறிஞர், திருமதி கலைவாணி என். அவர்களுக்காக
எதிர்மனுதாரர் தரப்பு : திரு. ஜான் சத்யன், அரசு தலைமை குற்றவியல் வழக்கறிஞர் (State Public Prosecutor)
உதவி: திரு. அருண் அன்புமணி, கூடுதல் அரசு குற்றவியல் வழக்கறிஞர் (Additional Public Prosecutor)
உ த் த ர வு (தமிழாக்கம்)
மனுதாரர் தரப்பில் மூத்த வழக்கறிஞர் திரு. பி. வில்சன் (திருமதி என். கலைவாணி சார்பாக) மற்றும் எதிர்மனுதாரர் தரப்பில் அரசு தலைமை குற்றவியல் வழக்கறிஞர் திரு. ஜான் சத்யன் (கூடுதல் அரசு குற்றவியல் வழக்கறிஞர் திரு. அருண் அன்புமணி உதவியுடன்) ஆகியோரின் வாதங்கள் கேட்கப்பட்டன.
2. சென்னை, மத்திய குற்றப்பிரிவு-II (CCB)-ன் கோப்பு எண் 64/2026-ல், தான் கைது செய்யப்படும் பட்சத்தில் தனக்கு ஜாமீன் வழங்க வேண்டும் என்று மனுதாரர் இந்த நீதிமன்றத்தை நாடுகிறார்.
3. மனுதாரர், தமிழ்நாடு அரசாங்கத்தில் முன்னாள் அமைச்சராக இருந்தவர். பின்வரும் சூழ்நிலைகளின் அடிப்படையில் குற்ற எண் 64/2026 பதிவு செய்யப்பட்டுள்ளது:-
திரு. டி.சி. இளங்கோவன் என்பவர், அரசு குமார் (முதல் குற்றவாளி – A1), முத்துக்குமார் (இரண்டாம் குற்றவாளி – A2) மற்றும் பிற நபர்கள் சேர்ந்து பெருந்தொகையைப் பெற்றுள்ளதாகக் குற்றம் சாட்டியுள்ளார். இந்த மாநிலத்தில் இயங்கும் தனியார் பள்ளிகளுக்கு நிரந்தர அங்கீகாரம், தர உயர்வு, மற்றும் DTCP/CMDA அனுமதி போன்றவற்றை பெற்றுத் தருவதற்காகவே இவ்வளவு பெருந்தொகையான பணம் வசூலிக்கப்பட்டது. ஆரம்பத்தில் முதல் தகவல் அறிக்கை (FIR) பதிவு செய்யப்பட்டபோது, மனுதாரர் இதில் குற்றவாளியாகச் சேர்க்கப்படவில்லை. பாரதிய நியாய சன்ஹிதா (BNS), 2023-ன் பிரிவு 316(5) மற்றும் 318(4) ஆகியவற்றை, பிரிவு 3(5)-உடன் இணைத்துப் போலீசார் வழக்குப் பதிவு செய்தனர். விசாரணையின் போது, ராஜு (A3) மற்றும் சுரேஷ் (A4) ஆகிய இருவர் இந்த வழக்கில் தொடர்புடையவர்கள் என்பதற்கான ஆதாரங்கள் கிடைத்ததாக புலனாய்வு அதிகாரி தெரிவித்தார். இதில் A1, A3 மற்றும் A4 ஆகியோர் கைது செய்யப்பட்டுள்ளனர்; A2 தலைமறைவாக உள்ளார். மேலும், இந்த வழக்கில் குற்றம் சாட்டப்பட்டவர்களுடன் மனுதாரருக்குத் தொடர்பு இருந்ததும் விசாரணையில் தெரியவந்துள்ளது.
4. சாட்சிகளிடம் விசாரணை நடத்தப்பட்டு வாக்குமூலங்கள் பதிவு செய்யப்பட்டன; மேலும், டிஜிட்டல் ஆவணங்கள், அலுவலக ஆவணங்கள் மற்றும் பிற அரசு ஆவணங்கள் சேகரிக்கப்பட்டு ஆய்வு செய்யப்பட்டன. மனுதாரர் சில சாட்சிகளிடம் நேரடியாகப் பேசி, “கட்சி நிதி” (party fund) என்ற பெயரில் பள்ளி நிர்வாகங்களிடமிருந்து பணம் வசூலித்ததாக அரசுத் தரப்பு குற்றம் சாட்டுகிறது. மேலும், இந்த “கட்சி நிதியை” வழங்கினால், பள்ளி நிர்வாகங்களின் கோரிக்கைகளை நிறைவேற்றும் வகையில் அரசு ஆணைகள் (Government Orders) பெற்றுத் தரப்படும் என்று மனுதாரர் உறுதியளித்ததாகவும் கூறப்படுகிறது.
இதன் தொடர்ச்சியாக, ஊழல் தடுப்புச் சட்டத்தின் (Prevention of Corruption Act) 2018-ஆம் ஆண்டு திருத்தச் சட்டத்தின் கீழ், பிரிவு 7 மற்றும் பிரிவு 12 ஆகியவற்றைச் சேர்த்து, போலீசார் கூடுதல் அறிக்கை (alteration report) தாக்கல் செய்தனர்.
5. 09.09.2026 அன்று தாக்கல் செய்யப்பட்ட இந்த கூடுதல் அறிக்கையைத் தொடர்ந்து, 16.09.2026 அன்று மனுதாரருக்குச் சம்மன் அனுப்பப்பட்டது. திருச்சிராப்பள்ளியில் உள்ள மனுதாரருக்குச் சொந்தமான இடம், தி.நகரில் உள்ள அவரது அலுவலகம் மற்றும் சென்னையில் கிரீன்வேஸ் சாலையில் அவர் தங்கியிருந்த தற்காலிக இல்லம் ஆகியவற்றில் சோதனை நடத்தப்பட்டது. விசாரணை அதிகாரி மனுதாரரைச் சில ஆவணங்களைச் சமர்ப்பிக்குமாறு கேட்டுக்கொண்டார். அவரும் அந்த ஆவணங்களைச் சமர்ப்பித்தார்.
6. மனுதாரரை விசாரணைக்காகக் காவல் துறையினர் அழைத்தனர். மனுதாரர், காவல் துறையினர் தன்னிடம் எட்டு மணி நேரத்திற்கும் மேலாக விசாரணை நடத்தியதாகவும், தனது பதில்களை ஒரு கேள்வித்தாளில் பதிவு செய்துகொண்டதாகவும் தெரிவிக்கிறார். தான் கைது செய்யப்படலாம் என்ற அச்சத்தில், மனுதாரர் முன்ஜாமீன் கோரி இந்த மனுவைத் தாக்கல் செய்துள்ளார்.
7. மனுதாரர் தரப்பில் ஆஜரான திரு. பி. வில்சன் பின்வருவனவற்றைக் குறிப்பிட்டார்:-
(i) மனுதாரர் விசாரணையின் தொடக்கம் முதலே முழு ஒத்துழைப்பு அளித்து வருகிறார்; 18.09.2026 அன்று காவல் துறை முன் ஆஜரானார். அவரிடம் எட்டு மணி நேரத்திற்கும் மேலாக விசாரணை நடத்தப்பட்டது.
(ii) 16.09.2026 அன்று மூன்று இடங்களில் சோதனை நடத்தப்பட்டு, பல ஆவணங்கள் கைப்பற்றப்பட்டன.
(iii) கோரப்பட்ட ஆவணங்களைச் சமர்ப்பிக்குமாறு விடுக்கப்பட்ட அழைப்பாணையின்படி, மனுதாரர் மட்டுமின்றி, அவரது மாமியாரும் தங்களின் வசம் இருந்த அனைத்து ஆவணங்களையும் சமர்ப்பித்துள்ளனர். விசாரணைக்குத் தேவைப்படும் கூடுதல் ஆவணங்கள் ஏதேனும் இருப்பின், அவற்றையும் சமர்ப்பிக்கத் தயாராக இருப்பதாக அவர்கள் உறுதியளித்துள்ளனர்.
(iv) மனுதாரர் நாடி விட்டுத் தப்பிச் செல்லும் வாய்ப்பு இல்லை. அவர் சமூகத்தில் ஆழமான வேர்களைக் கொண்டவர். விசாரணைக்கு அவர் எப்போதும் கிடைப்பார்; மேலும், ஆதாரங்களை அவர் சிதைக்க மாட்டார்.
(v) இறுதியாக, ஆவணங்களின் அடிப்படையில் அமையும் இத்தகைய வழக்குகளில், காவலில் வைத்து விசாரணை நடத்த வேண்டிய அவசியம் இல்லை.
8. இந்த வாதங்களை மறுத்து, அரசு கூடுதல் வழக்கறிஞர் திரு. அருண் அன்புமணி அவர்களின் அறிவுறுத்தலின் பேரில், அரசு தலைமை வழக்கறிஞர் (State Public Prosecutor) திரு. ஜான் சத்யன் பின்வருவனவற்றைக் குறிப்பிட்டார்:
(i) இதுவரை நடத்தப்பட்ட விசாரணையில், உரிய அரசு அனுமதி பெற்றுத் தருவதாகக் கூறி, 177 நபர்களிடமிருந்து பணம் பெறப்பட்டிருப்பது கண்டறியப்பட்டுள்ளது.
(ii) மனுதாரர், வழக்கின் முதல் மற்றும் இரண்டாம் குற்றவாளிகளுடன் (A1 மற்றும் A2) நெருங்கிய தொடர்புடையவராக இருந்தார். இதுவரையிலான விசாரணையில், பணம் நேரடியாகக் கையளிக்கப்பட்டது தெரியவந்துள்ளது.
(iii) முதல் தகவல் அறிக்கையில் (FIR) சில கோடிகள் குறித்து குறிப்பிடப்பட்டிருந்தாலும், இதுவரை மேற்கொள்ளப்பட்ட விசாரணையில், சுமார் 400 கோடி ரூபாய் என்ற மிகப்பெரிய தொகை வசூலிக்கப்பட்டிருப்பது கண்டறியப்பட்டுள்ளது.
(iv) பணப் பரிவர்த்தனை தடயங்களைக் கண்டறிய காவல்துறை தீவிர முயற்சிகளை மேற்கொண்டு வருகிறது.
(v) விசாரணை ஆரம்ப நிலையிலேயே உள்ளது மற்றும் தொடர்ந்து நடைபெற்று வருகிறது. காவலில் வைத்து விசாரிப்பதன் மூலமே, ஆழமான மற்றும் பரவலான இந்தச் சதித்திட்டத்தைக் கண்டறிந்து, வழக்கின் உண்மைகளை வெளிக்கொண்டு வர முடியும்.
(vi) தலைமறைவாக உள்ள இரண்டாவது குற்றவாளியை (A2), சட்ட அமலாக்க அமைப்புகளிடம் சிக்காமல் மனுதாரர் பாதுகாத்து வருகிறார் என்பது விசாரணையில் தெரியவந்துள்ளது. எனவே, மனுதாரரே விசாரணையைத் தடுத்துக் கொண்டிருக்கிறார். இரண்டாவது குற்றவாளியை மனுதாரருக்கு முன்னிறுத்தி விசாரணை நடத்த காவல்துறை திட்டமிட்டுள்ளது.
(vii) கலைவாணர் அரங்கத்தில் நடைபெற்ற தமிழ்நாடு தனியார் பள்ளிகள் சங்கக் கூட்டங்களின் போது, உறுப்பினர்களுக்கு என்ன குறைகள் இருந்தாலும், அவற்றை முதல் குற்றவாளி (A1) மற்றும் இரண்டாவது குற்றவாளி (A2) மூலமாகத் தெரிவித்தால், அவை அரசாங்கத்தால் முறையாகத் தீர்த்து வைக்கப்படும் என்று மனுதாரர் கருத்து தெரிவித்துள்ளார்.
(viii) இறுதியாக, இந்த குற்றத்தின் தீவிரத்தன்மையைக் கருத்தில் கொள்ளும்போது, மனுதாரருக்கு முன்ஜாமீன் (anticipatory bail) வழங்கப்படக்கூடாது; மேலும், அவரை காவலில் வைத்து விசாரிப்பது அவசியமாகும்.
9. இதற்குப் பதிலளிக்கும் விதமாக, திரு. பி. வில்சன் அவர்கள் வாதிடுகையில், ஒரு அமைச்சராக மனுதாரர் பல கூட்டங்களில் கலந்துகொண்டுள்ளார் என்றும், அத்தகைய கூட்டங்களின் போது அவர் தெரிவித்த கருத்துகளைக் கொண்டு அவர் மீது பொறுப்பைச் சுமத்த முடியாது என்றும் குறிப்பிட்டார். தமிழ்நாடு அரசின் எந்தவொரு அதிகாரியும் இந்த வழக்கில் குற்றவாளியாகச் சேர்க்கப்படவில்லை என்பதை அவர் சுட்டிக்காட்டினார். மேலும், இரண்டாவது குற்றவாளி மனுதாரரின் வகுப்புத் தோழராக இருந்தபோதிலும், அவருக்கும் இந்த வழக்கிற்கும் எந்தத் தொடர்பும் இல்லை என்று அவர் தெரிவித்தார்.
மனுதாரருக்கும், A1 மற்றும் A2 ஆகியோருக்கும் இடையிலான உறவு, “பெற்றோர்-ஆசிரியர் சங்கம்” (Parent-Teacher Association) என்று பெயரிடப்பட்ட பதிவு செய்யப்பட்ட அமைப்பின் வாயிலாக மட்டுமே ஏற்பட்டது. இந்த வழக்கினை மத்திய குற்றப்பிரிவு (CCB) தொடர்ந்து விசாரித்து வருவதாகவும், ஊழல் தடுப்பு மற்றும் கண்காணிப்பு இயக்குநரகம் (DVAC) போன்ற சிறப்புப் புலனாய்வு அமைப்பிற்கு இது மாற்றப்படவில்லை என்பது அவரது மற்றொரு குறையாகும். மனுதாரர் எந்தவொரு நிபந்தனையையும் ஏற்றுக்கொண்டு ஒத்துழைக்கத் தயாராக இருப்பதால், தனக்கு முன்ஜாமீன் (anticipatory bail) வழங்க வேண்டும் என்று அவர் கோருகிறார்.
10. இரு தரப்பு வாதங்களையும் நான் கவனமாகப் பரிசீலித்தேன். ஆவணங்களையும் ஆய்வு செய்தேன்.
11. உண்மைகள் மேலே குறிப்பிடப்பட்டுள்ளன. எனவே, தீர்ப்பின் இந்தப் பகுதியில் அவற்றை மீண்டும் விவரிக்கத் தேவையில்லை.
12. திரு. பி. வில்சன் முன்வைத்த கடைசி வாதத்தை முதலில் கவனிக்கிறேன்.
13. ஊழல் தொடர்பான விவகாரங்களில் சிறப்புப் புலனாய்வு அமைப்பாகச் செயல்படும் DVAC மட்டுமே இந்த வழக்கினை விசாரிக்க வேண்டும் என்பது அவரது வாதம். இந்த வாதத்தை என்னால் ஏற்றுக்கொள்ள முடியவில்லை; ஏனெனில், காவல் துறையில் பல்வேறு பிரிவுகளுக்கு இடையே பணிப் பகிர்வு முறை உள்ளது. ஊழல் தொடர்பான வழக்குகளை விசாரிப்பதற்கு DVAC-க்கு மட்டுமே பிரத்யேக அதிகாரம் இருப்பதாகக் கூற முடியாது. உண்மைகளைப் பார்க்கையில், ஆரம்பத்தில் ‘தமிழ்நாடு தனியார் பள்ளிகள் சங்கம்’ (Tamil Nadu Private Schools Association) தொடர்பான புகாரே எழுந்தது. விசாரணையின் போக்கில், குற்றம் சாட்டப்பட்ட மற்றவர்களின் ஈடுபாடும் வெளிச்சத்திற்கு வந்தது. ஒரு அமைச்சர் இதில் சம்பந்தப்பட்டிருக்கிறார் என்பதற்காக, குற்றம் தொடர்பான அனைத்துக் கோப்புகளையும் CCB, DVAC-க்கு மாற்ற வேண்டிய அவசியமில்லை. எந்தப் பிரிவு விசாரணையை மேற்கொள்ள வேண்டும் என்பது காவல் துறையின் அதிகார வரம்பிற்கு உட்பட்ட விஷயமாகும். விசாரணை அதிகார வரம்பில் அடிப்படை குறைபாடு ஏதும் இல்லாத பட்சத்தில், யார் விசாரணையை மேற்கொள்ள வேண்டும் என்பதில் இந்த நீதிமன்றம் தலையிடாது. 14. திரு. பி. வில்சன் அவர்கள் சரியாக வாதிட்டது போல, ஒரு அரசியல்வாதி, குறிப்பாக பதவியில் இருக்கும் ஒரு அமைச்சர், ஒரு நிகழ்ச்சியில் கலந்துகொள்வதை தவறான கண்ணோட்டத்துடன் பார்க்க முடியாது. இருப்பினும், இது வெறும் பங்கேற்பு மட்டுமல்ல என்பதைக் கவனத்தில் கொள்ள வேண்டும். பள்ளி நிர்வாகங்களின் கோரிக்கைகள் அங்கீகரிக்கப்பட வேண்டுமானால், அவை முதல் மற்றும் இரண்டாம் குற்றவாளிகள் (A1 மற்றும் A2) மூலமாகவே சமர்ப்பிக்கப்பட வேண்டும் என்று மனுதாரர் கூறியதாக புலனாய்வு அமைப்பு குற்றம் சாட்டுகிறது.
15. குற்றவாளிகள் மேற்கொண்ட இந்தச் சூழ்ச்சியால் 177 பள்ளி நிர்வாகங்கள் பாதிக்கப்பட்டுள்ளதாக புலனாய்வு மூலம் தெரியவந்துள்ளது. பதில் மனுவின் 9-வது பத்தியில் குறிப்பிட்டுள்ளபடி, மனுதாரரின் அறிவுறுத்தலின் பேரிலேயே நிரந்தர அங்கீகாரம் பெறுவதற்கான நடவடிக்கைகள் எடுக்கப்பட்டுள்ளன. தமிழ்நாட்டில் பள்ளிகளுக்கு நிரந்தர அங்கீகாரம் வழங்கப்படாததற்கு, 30 ஆண்டுகளுக்கு முன்பு மாநிலத்தில் நிகழ்ந்த ஒரு துயரமான சம்பவமே காரணமாகும். கும்பகோணத்தில் ஏற்பட்ட அந்தப் பேரதிர்ச்சிகரமான தீ விபத்தில் சுமார் 100 குழந்தைகள் தங்கள் உயிரை இழந்தனர். இதைக் கருத்தில் கொண்டே, தமிழ்நாடு அரசு, பள்ளிகளுக்கு நிரந்தர அங்கீகாரம் வழங்கக்கூடாது என்ற கொள்கை முடிவை எடுத்தது.
16. இந்த வழக்கைப் பொறுத்தவரை, பி.என்.எஸ்.எஸ். (BNSS) சட்டப்பிரிவு 183(5)-ன் கீழ் நீதித்துறை நடுவர் முன்னிலையில் பதிவு செய்யப்பட்ட வாக்குமூலங்கள், “கட்சி நிதி” (party fund) என்ற பெயரில் பணம் வசூலிக்கப்பட்டதை வெளிப்படுத்துகின்றன. 13.01.2026 அன்று, சாட்சி ஒருவர் மனுதாரரைச் சந்தித்து, “கட்சி நிதி” செலுத்தப்பட்டும், உறுதியளிக்கப்பட்ட அரசு ஆணை (Government Order) ஏன் இன்னும் வெளியிடப்படவில்லை என்று கேள்வி எழுப்பியுள்ளார். மேலும், இந்தச் சம்பவத்தில் முக்கிய நபராகக் கருதப்படும் இரண்டாவது குற்றவாளி (A2) தலைமறைவாக உள்ளார். அவரது உறவினர்களின் வாக்குமூலங்கள், இரண்டாவது குற்றவாளியை மனுதாரர் தனது பாதுகாப்பில் வைத்திருப்பதைக் காட்டுகின்றன. நீதிமன்றத்தின் பார்வையில், இது விசாரணையைத் தடுப்பது மட்டுமின்றி, குற்றம் சாட்டப்பட்ட மற்றொரு நபரைப் பாதுகாக்கும் செயலாகவும் அமைகிறது.
17. மனுதாரர் சாதாரண நபர் அல்ல; அவர் தான் சார்ந்திருக்கும் அரசியல் கட்சியில் மிக உயர்ந்த பதவியில் இருப்பவர். அந்த அரசியல் கட்சியும் இந்த மாநிலத்தில் ஒன்றுக்கும் மேற்பட்ட முறை ஆட்சியில் இருந்துள்ளது. மனுதாரர் மிகுந்த செல்வாக்கு மிக்கவர். அவர் சட்டமன்ற உறுப்பினராக இருந்தது மட்டுமின்றி, தனது கட்சித் தலைவரின் நம்பிக்கையைப் பெற்று அமைச்சரவையில் அமைச்சராகவும் பணியாற்றியுள்ளார்.
18. நான் ஒரு இக்கட்டான சூழலில் இருந்தேன் என்பதை ஒப்புக்கொள்ள வேண்டும். குற்றவியல் சட்டவியலில், “சிறைவாசம் என்பது பொது விதி, பிணை (ஜாமீன்) என்பது விதிவிலக்கு” என்ற கொள்கை உள்ளது. இதைச் சற்று விரிவுபடுத்தி, “முன்ஜாமீன் (anticipatory bail) என்பது பொது விதி, சிறைவாசம் என்பது விதிவிலக்கு” என்று இந்த நீதிமன்றம் கருத வேண்டுமா? குறிப்பாக, மனுதாரர் தமிழ்நாடு மாநிலத்தைத் தனது செயல்பாட்டுக் களமாகக் கொண்டவர் என்பதையும், சமூகத்தில் அவருக்கு ஆழமான வேர்கள் உள்ளன என்பதையும் கருத்தில் கொள்ளும்போது, இந்தச் சூழல் இன்னும் முக்கியத்துவம் பெறுகிறது. மனுதாரர் காவல்துறை அதிகாரிகளிடமிருந்து விலகி இருக்கவில்லை; உண்மையில், அரசு வழக்கறிஞரே, மனுதாரர் விசாரணைக்கு ஆஜரானார் என்பதையும், அவரிடம் கேட்கப்பட்ட 240 கேள்விகளுக்கு அவர் பதிலளித்தார் என்பதையும் ஒப்புக்கொள்கிறார். இந்தச் சூழலில், ஊழல் தடுப்புச் சட்டத்துடன் (Prevention of Corruption Act) தொடர்புடைய ஒரு வழக்கில் முன்ஜாமீன் (anticipatory bail) வழங்குவது பொருத்தமானதாக இருக்குமா, அல்லது இது மேற்கூறிய கொள்கையை இயந்திரத்தனமாகப் பயன்படுத்துவதாக அமையுமா? மனுதாரருக்குச் சாதகமான இந்த உண்மைகள், முன்ஜாமீன் வழங்குவதற்குப் போதுமானவையா? எனவே, வழிகாட்டுதலுக்காக முந்தைய தீர்ப்புகளை (case laws) ஆய்வு செய்ய முடிவு செய்தேன்.
19. நான் கண்டறிந்த மிக முந்தைய வழக்கு, பஞ்சாப் மற்றும் ஹரியானா உயர் நீதிமன்றத்தின் ‘குர்பக்ஷ் சிங் சிப்பியா எதிர் பஞ்சாப் மாநிலம்’ (Gurbaksh Singh Sibbia v. State of Punjab, 1978 CRLJ 20) என்ற வழக்கின் தீர்ப்பாகும். குர்பக்ஷ் சிங் சிப்பியா, பஞ்சாபில் நீர்ப்பாசனம் மற்றும் மின்சாரத்துறை அமைச்சராகப் பணியாற்றியவர். அவர் சார்ந்திருந்த அரசாங்கம் ஆட்சியை இழந்த பிறகு, அவர் மீது ஊழல் மற்றும் நிதி மோசடி தொடர்பான குற்றச்சாட்டுகள் சுமத்தப்பட்டன.
20. கைது செய்யப்படலாம் என்று கருதிய திரு. சிப்பியா, குற்றவியல் நடைமுறைச் சட்டத்தின் (Cr.P.C.) புதிதாகச் சேர்க்கப்பட்ட பிரிவு 438-ன் கீழ், பஞ்சாப் மற்றும் ஹரியானா உயர் நீதிமன்றத்தை அணுகினார். எழுப்பப்பட்ட கேள்விகளின் முக்கியத்துவத்தைக் கருத்தில் கொண்டு, அந்த வழக்கைப் விசாரித்த தனி நீதிபதி, அதனை நீதிமன்றத்தின் சிறப்பு அமர்வுக்கு (Special Bench) அனுப்பி வைத்தார். அந்தச் சிறப்பு அமர்வு பின்வரும் கருத்துகளை முன்வைத்தது:-
(i) ஒரு சிறப்புச் சூழல் நிலவுகிறது என்பதையும், அரசுத் தரப்பின் நடவடிக்கை உள்நோக்கம் கொண்டது (malafide) என்பதையும் நிரூபிப்பதற்கான முதற்கட்ட ஆதாரங்களை (prima facie materials) சமர்ப்பிக்க வேண்டிய பொறுப்பு குற்றம் சாட்டப்பட்டவர் மீதே உள்ளது.
(ii) காவல் துறையின் விசாரணை அதிகாரத்திற்கு (custodial interrogation) முன்னுரிமை அளிக்கப்பட வேண்டும். பொது நலன் மற்றும் விசாரணை நடத்துவதற்கான காவல் துறையின் உரிமை ஆகியவை, கைது தொடர்பான தனிநபரின் நலனை விட முக்கியமானவை; குறிப்பாக ஊழல் வழக்குகளில் இது மிகவும் பொருந்தும்.
(iii) சமூகத்தில் உயர்ந்த அந்தஸ்து கொண்டவர் என்பதையோ அல்லது அந்தச் சமூகத்தில் ஆழமான வேர்களைக் கொண்டவர் என்பதையோ முன்ஜாமீன் வழங்குவதற்கான காரணங்களாகக் கொள்ள முடியாது என்று நீதிமன்றம் நிராகரித்தது. அரசியல்வாதிகள் நாட்டை விட்டுத் தப்பிச் செல்ல வாய்ப்பில்லை (flight risk இல்லை) என்பது மட்டுமே முன்ஜாமீன் வழங்குவதற்குப் போதுமான காரணமல்ல. இதற்கு மாறாக,
ஊழல் குற்றச்சாட்டு இருக்கும் சூழலில், ஒருவர் உயர் பதவியில் இருப்பது மட்டுமே, அவருக்கு முன்ஜாமீன் (anticipatory bail) மறுக்கப்படுவதற்கான ஒரு காரணமாக அமையலாம்.
(iv) இறுதியாக, இதுவரை பதிவு செய்யப்படாத அல்லது குறிப்பிடப்படாத குற்றச்சாட்டுகளிலிருந்து மனுதாரரைப் பாதுகாக்கும் வகையில், நீதிமன்றம் எவ்வித நிபந்தனையுமற்ற பொதுவான (blanket) உத்தரவுகளை வழங்க முடியாது.
21. இந்த உத்தரவால் அதிருப்தியடைந்த தரப்பினர், உச்ச நீதிமன்றத்தில் மேல்முறையீடு செய்தனர். இது ‘ஸ்ரீ குர்பக்ஷ் சிங் சிப்பியா மற்றும் பிறர் எதிர் பஞ்சாப் மாநிலம்’ (Shri Gurbaksh Singh Sibbia And Others v. State Of Punjab, AIR 1980 SCC 1632) என்ற வழக்காகும். இந்த விவகாரத்தின் முக்கியத்துவத்தைக் கருத்தில் கொண்டு, அப்போதைய தலைமை நீதிபதி ஒய்.வி. சந்திரசூட் (Y.V. Chandrachud) தலைமையிலான அரசியலமைப்பு அமர்வு (Constitution Bench) இந்த வழக்கை விசாரித்தது. இது தொடர்பான சட்டத்தை ஆய்வு செய்த உச்ச நீதிமன்றம், குற்றவியல் நடைமுறைச் சட்டத்தின் (Cr.P.C.) 438-வது பிரிவை நாடாளுமன்றம் மிக விரிவான சொற்களைக் கொண்டு இயற்றியுள்ள நிலையில், உயர் நீதிமன்றம் விதித்த கடுமையான நிபந்தனைகள், நீதிமன்றத்தின்
நீதித்துறை சார்ந்த விருப்புரிமைக்கு (judicial discretion) முரணானவை என்று தீர்ப்பளித்தது. நாடாளுமன்றமே சேர்க்காத நிபந்தனைகளைச் சட்டத்தில் புகுத்தி, சட்டத்தை மீண்டும் எழுதி மாற்றியமைக்கும் அதிகாரம் எந்த நீதிமன்றத்திற்கும் இல்லை.
22. முன்ஜாமீன் பெறுவதற்கான சட்டப்பூர்வ உரிமையானது அரசியலமைப்பின் 21-வது பிரிவோடு தொடர்புடையது என்றும், தனிநபர் சுதந்திரத்தைப் பாதுகாக்கும் ஒரு ஏற்பாடு தாராளமான அணுகுமுறையுடன் நடைமுறைப்படுத்தப்பட வேண்டும் என்றும் நீதித்துறை அமர்வு குறிப்பிட்டது. குற்றவியல் நடைமுறைச் சட்டத்தின் (Cr.P.C) 438-வது பிரிவில் உள்ள ஏற்பாடுகளைக் குறைத்து மதிப்பிட முயற்சிப்பது, அரசியலமைப்பு வழங்கியுள்ள தனிநபர் சுதந்திரத்திற்கான உத்தரவாதத்தையும், குற்றவியல் நீதித்துறையின் அடிப்படை அம்சமான ‘குற்றமற்றவர் என்ற அனுமானத்தை’ (presumption of innocence) சிதைப்பதாக அமையும். முன்ஜாமீன் மற்றும் வழக்கமான ஜாமீன் ஆகியவற்றிற்கான நிபந்தனைகள் வெவ்வேறானவை என்றும், முன்ஜாமீன் வழங்குவது என்பது ஏதோ ஒரு அசாதாரணமான அல்லது மிக அரிதான நிகழ்வாகக் கருதப்படக் கூடாது என்றும் அது சுட்டிக்காட்டியது. மேலும், ஒரு தனிநபரின் அந்தஸ்தோ அல்லது அரசியல் பதவியோ அவருக்கு எதிராக ஒரு ஆயுதமாகப் பயன்படுத்தப்படக் கூடாது.
23. முன்ஜாமீன் வழங்கும் போது, தனிநபரின் சுதந்திரம் மற்றும் காவல்துறையின் புலனாய்வு அதிகாரங்கள் ஆகிய இரண்டு முரண்பட்ட நலன்களுக்கு இடையே நீதிமன்றம் சமநிலையைப் பேண வேண்டும் என்று நீதிமன்றம் தெரிவித்தது. தகுந்த வழக்குகளில், நிபந்தனைகளை விதிப்பதன் மூலம் நீதிமன்றங்கள் இந்தச் சமநிலையை ஏற்படுத்த முடியும்; கைதுக்கு முந்தைய பாதுகாப்பை முற்றிலுமாக மறுப்பதற்குப் பதிலாக, இத்தகைய நிபந்தனைகளை விதிக்கும் முறையே தேர்ந்தெடுக்கப்பட வேண்டும். இத்தகைய அணுகுமுறை கடைப்பிடிக்கப்பட்டிருந்தால், திரு. பி. வில்சன் அவர்களுக்கு பெரிய சிக்கல்கள் ஏற்பட்டிருக்காது. இருப்பினும், ஊழல் குற்றச்சாட்டுகள் தொடர்பான வழக்குகளில் முன்ஜாமீன் வழங்குவது குறித்து மெதுவாகவும் அதே சமயம் உறுதியாகவும் ஒரு மாற்றமான போக்கு காணப்படுகிறது. அத்தகைய சில தீர்ப்புகளை நாம் இப்போது பார்க்கலாம்.
24. முதலாவதாக, ‘சிபிஐ எதிர் அனில் சர்மா’ (CBI v. Anil Sharma, (1997) 7 SCC 187) என்ற வழக்கைக் குறிப்பிடலாம். அனில் சர்மா என்பவருக்கு எதிராக, ஊழல் தடுப்புச் சட்டத்தின் (Prevention of Corruption Act) கீழ் வழக்கு பதிவு செய்யப்பட்டது. அவர் தனது வருமானத்திற்குப் பொருந்தாத வகையில் சொத்துகளைச் சேர்த்ததாகக் குற்றம் சாட்டப்பட்டார். அனில் சர்மா சாதாரணமான நபர் அல்ல; அவர் மத்திய அரசின் முன்னாள் தொலைத்தொடர்புத் துறை அமைச்சர் திரு. சுக்ராம் அவர்களின் மகன் ஆவார். அவர் முன்ஜாமீன் கோரி விண்ணப்பித்தபோது, இமாச்சலப் பிரதேச உயர் நீதிமன்றம் அவருக்குச் சாதகமாக உத்தரவிட்டது. 25. அரசுத் தரப்பு முகமை உச்ச நீதிமன்றத்தில் மேல்முறையீடு செய்தது. நீதிபதிகள் எம்.கே. முகர்ஜி மற்றும் கே.டி. தாமஸ் ஆகியோர் அடங்கிய அமர்வு, இந்த மேல்முறையீட்டை அனுமதித்து, முன்ஜாமீன் வழங்கிய உத்தரவை ரத்து செய்தது. முன்ஜாமீன் வழங்கப்பட்டு, அதன் பிறகு குற்றம் சாட்டப்பட்டவர் சட்ட அமலாக்க முகமைகளின் முன் ஆஜராகும்போது, அவரிடம் நடத்தப்படும் விசாரணை என்பது வெறும் சடங்காக மட்டுமே மாறிவிடும் என்று அந்த அமர்வு குறிப்பிட்டது. ஏனெனில், முன்ஜாமீன் உத்தரவு அவருக்கு ஒரு பாதுகாப்பு கவசத்தை வழங்குகிறது. மேலும், குற்றம் சாட்டப்பட்டவர் வகிக்கும் பதவி எவ்வளவு உயர்வானதோ, அவ்வளவுக்கவ்வளவு புலனாய்வு அதிகாரிகள் எதிர்கொள்ளும் தடைகளும் அதிகமாக இருக்கும். குற்றவியல் நடைமுறைச் சட்டத்தின் பிரிவு 438-ன் கீழ் சாதகமான உத்தரவைப் பெற்று பாதுகாப்பாக இருக்கும் ஒருவரிடம் விசாரணை நடத்துவதை விட, காவலில் வைத்து விசாரணை நடத்துவது உண்மைகளை வெளிக்கொணர்வதற்கு மிகவும் பயனுள்ள முறையாகும் என்று அந்த அமர்வு சுட்டிக்காட்டியது. இந்த அமர்வின் பார்வையை உச்ச நீதிமன்றம் பின்வரும் வழக்குகளிலும் தொடர்ந்து பின்பற்றியுள்ளது:
(i) ஆந்திர மாநில அரசு எதிர் பிமல் கிருஷ்ணா குண்டு, (1997) 8 SCC 104,
(ii) பி. சிதம்பரம் எதிர் அமலாக்க இயக்குநரகம், (2019) 9 SCC 24,
(iii) சிபிஐ (CBI) எதிர் சந்தோஷ் கர்னானி மற்றும் பிறர், 2023 SCC Online SC 427.
உண்மையில், சிபிஐ தாக்கல் செய்த மேல்முறையீட்டை அனுமதித்த ‘கர்னானி’ வழக்கின் தீர்ப்பில், உச்ச நீதிமன்றத்தின் மற்றொரு அரசியலமைப்பு அமர்வின் தீர்ப்பான ‘சுசீலா அகர்வால் எதிர் டெல்லி தேசிய தலைநகர் பிராந்திய அரசு (State (NCT of Delhi)) மற்றும் பிறர்’ (2020) 5 SCC 1 என்ற வழக்கின் தீர்ப்பு மேற்கோள் காட்டப்பட்டது.
26. ‘அனில் சர்மா’ வழக்கைத் தவிர, ‘பி. சிதம்பரம் எதிர் அமலாக்க இயக்குநரகம்’ (2019) 9 SCC 24 என்ற வழக்கின் தீர்ப்பையும் நான் குறிப்பிடுகிறேன்.
திரு. சிதம்பரம் அவர்கள் முன்னாள் மத்திய உள்துறை மற்றும் நிதி அமைச்சராக இருந்தவர் ஆவார். ‘ஐஎன்எக்ஸ் மீடியா’ (INX Media) எனும் நிறுவனம், வெளிநாட்டு முதலீட்டு ஊக்குவிப்பு வாரியத்திடம் (Foreign Investment Promotion Board) அனுமதி பெறுவதற்காக லட்சக்கணக்கான ரூபாய்களை வழங்கியதாகக் குற்றம் சாட்டப்பட்டது. அந்தச் சமயத்தில், திரு. பி. சிதம்பரம் மத்திய நிதியமைச்சராக இருந்தார். கைது செய்யப்படலாம் என்று கருதிய திரு. பி. சிதம்பரம், டெல்லி உயர் நீதிமன்றத்தை அணுகி முன்ஜாமீன் கோரினார். உயர் நீதிமன்றம் அந்த மனுவைத் தள்ளுபடி செய்ததைத் தொடர்ந்து, உச்ச நீதிமன்றத்தில் மேல்முறையீடு செய்யப்பட்டது.
27. ஊழல் வழக்குகளில் முன்ஜாமீன் (anticipatory bail) தொடர்பான சட்ட அம்சங்களைக் கையாளுகையில், ‘குர்பக்ஷ் சிங் சிப்பியா’ (Gurbaksh Singh Sibbia) வழக்கைக் மேற்கோள் காட்டிய நீதிபதி பானுமதி, பொருளாதாரக் குற்றங்கள் ஒரு “தனித்துவமான வகை” (class apart) என்றும், அவை நாட்டின் நிதி ஆரோக்கியத்தைப் profundamente (ஆழமாக) பாதிக்கக்கூடியவை என்றும் குறிப்பிட்டார். நிதி சார்ந்த குற்றங்களில் முன்ஜாமீன் வழங்குவது, முறையான புலனாய்வைச் சீர்குலைத்து, அதற்குத் தடையாக அமையும் என்று நீதிமன்றம் சுட்டிக்காட்டியது. எனவே, இத்தகைய வழக்குகளில் குற்றம் சாட்டப்பட்டவர்களுக்கு முன்ஜாமீன் எனும் பாதுகாப்புக் கவசத்தை வழங்குவதற்கு முன்பாக, நீதிமன்றங்கள் மிகுந்த எச்சரிக்கையுடனும், மிகுந்த கவனத்துடனும் செயல்பட வேண்டும். மேலும், முன்ஜாமீன் பெற்ற ஒருவரிடம் நடத்தப்படும் சாதாரண விசாரணையை விட, காவலில் வைத்து நடத்தப்படும் விசாரணை (custodial interrogation) முற்றிலும் மாறுபட்டது மற்றும் அதிகத் திறன் கொண்டது என்றும் நீதிமன்றம் தெரிவித்தது.
28. புலனாய்வு ஆரம்ப நிலையில் இருக்கும்போது முன்ஜாமீன் வழங்குவது, அந்தப் புலனாய்வையே முறியடிக்கும் செயலாகிவிடும் என்று நீதிமன்றம் மேலும் குறிப்பிட்டது. குற்றம் சாட்டப்பட்டவருக்கு முன்ஜாமீன் வழங்கப்பட்டால், நிதிச் சதித்திட்டங்களில் ஈடுபட்டுள்ள சிக்கலான மற்றும் பல அடுக்குகள் கொண்ட பணப் பரிவர்த்தனை தடயங்களை அவர் மறைக்க வழிவகுக்கும். எனவே, முன்ஜாமீன் உத்தரவால் கைது செய்யப்படாமல் இருக்கும் குற்றம் சாட்டப்பட்ட நபர், புலனாய்வு அமைப்பின் சட்டப்பூர்வ அதிகாரத்தைத் தடுத்து, அவரிடமிருந்து உண்மையை வெளிக்கொணரும் வாய்ப்பைப் பறிக்கிறார் என்று நீதிமன்றம் சுட்டிக்காட்டியது. குற்றம் சாட்டப்பட்டவர் புலனாய்வுக்கு ஒத்துழைக்காமல், மழுப்பலான பதில்களை அளிப்பது, அவருக்கு முன்ஜாமீன் மறுப்பதற்கான ஒரு காரணமாக அமையலாம்.
29. நீதிபதிகள் ஜே.பி. பர்திவாலா மற்றும் ஆர். மகாதேவன் ஆகியோர் அடங்கிய அமர்வு, ‘தேவிந்தர் குமார் பன்சால் எதிர் பஞ்சாப் மாநிலம்’ (Devinder Kumar Bansal v. State of Punjab, (2025) 4 SCC 493) என்ற வழக்கில் வழங்கிய மிக அண்மைய தீர்ப்பையும் நான் இங்கே குறிப்பிடுகிறேன். அந்த வழக்கில், உச்ச நீதிமன்றம் தற்போதைய வழக்கைப் போன்றே ஒரு சூழலைக் கையாண்டது; அதாவது, அரசு ஊழியர்கள் லஞ்சம் பெறுவதற்கு இடைத்தரகர்களைப் பயன்படுத்தினர் என்ற குற்றச்சாட்டு அந்த வழக்கில் இருந்தது. தேவிந்தர் குமார் பன்சால், பஞ்சாப் அரசாங்கத்தில் தணிக்கை ஆய்வாளராகப் பணியாற்றிய ஒரு அரசு ஊழியர் ஆவார். புகார்தாரரின் மனைவி (அவர் அக்காலத்தில் ஒரு கிராம சர்பஞ்சாக மட்டுமே இருந்தார்) மேற்கொண்ட சில பணிகள் தொடர்பாக, தணிக்கை அறிக்கையில் எழுப்பப்பட்ட ஆட்சேபனைகளை நீக்கி, சாதகமான அறிக்கையை வழங்குவதற்காக, தேவிந்தர் குமார் பன்சால் லஞ்சம் கோரியதாகக் குற்றம் சாட்டப்பட்டது. புகார்தாரரின் மனைவி மேற்கொண்ட பணிகள் தொடர்பாக, தணிக்கை அறிக்கையில் இருந்த ஆட்சேபனைகளை நீக்கி, சாதகமான அறிக்கை வழங்க அவர் லஞ்சம் கோரியதாகக் குற்றம் சாட்டப்பட்டது.
30. குற்றம் சாட்டப்பட்டவர்களில் ஒருவரான பிரித்வி சிங் என்பவர், தேவிந்தர் குமார் பன்சாலுக்கு இடைத்தரகராகச் செயல்பட்டதாகக் கூறப்படுகிறது. பன்சாலுக்காக லஞ்சம் வாங்கிக்கொண்டிருந்தபோது, அவர் கண்காணிப்புப் பிரிவினரால் (Vigilance Bureau) பிடிபட்டார். மேலும், லஞ்சம் பெறப்பட்டதா என்று பன்சால் விசாரிப்பதும், அதைப் பணப் பரிமாற்றம் செய்யுமாறு அறிவுறுத்துவதும் அடங்கிய ஆடியோ பதிவு ஒன்றையும் அரசுத் தரப்பு கைப்பற்றியது. பன்சால் முன்ஜாமீன் கோரி விண்ணப்பித்தார். பஞ்சாப் மற்றும் ஹரியானா உயர் நீதிமன்றம் அவருக்கு முன்ஜாமீன் வழங்க மறுத்துவிட்டது. இதனால் அதிருப்தியடைந்த பன்சால், உச்ச நீதிமன்றத்தில் மேல்முறையீடு செய்தார்.
31. நீதிபதி பார்திவாலா, ஊழல் தொடர்பான வழக்குகளில் முன்ஜாமீன் பெறுவது ஒரு உரிமையல்ல என்று குறிப்பிட்டார். ஊழல் வழக்குகளில் இத்தகைய நிவாரணங்களை வழங்குவதில் நீதிமன்றங்கள் மிகுந்த கட்டுப்பாட்டுடன் இருக்க வேண்டும் என்று அவர் வலியுறுத்தினார். ஊழல் வழக்குகளில் முன்ஜாமீன் வழங்குவதற்கு நீதிமன்றங்களுக்கு முழுமையான தடை இல்லை என்றாலும், பின்வரும் சூழல்களில் மட்டுமே இந்த அதிகாரத்தைப் பயன்படுத்த வேண்டும் என்று அவர் தெரிவித்தார்:
(அ) அரசியல் பழிவாங்கும் நோக்கம்,
(ஆ) பொய்யாகச் சிக்கவைத்தல், அல்லது
(இ) வெளிப்படையான ஆதாரமற்ற தன்மை (frivolity).
நீதிபதி பார்திவாலா குறிப்பிட்ட இந்த விதிவிலக்குகள் எதுவும், தற்போதைய வழக்கின் உண்மைகளுக்குப் பொருந்தவில்லை. https://www.mhc.tn.gov.in/judis
32. காவல் துறையினரின் முன்னிலையில் ஆஜராவதே முன்ஜாமீன் (anticipatory bail) பெறுவதற்குத் தகுதியளிக்கும் என்று திரு. பி. வில்சன் முன்வைத்த வாதத்தைப் போன்றே அமைந்திருந்த அந்த மனுவை நிராகரித்த நீதிபதி பார்திவாலா, காவலில் வைத்து விசாரணை நடத்துவது என்பது மிகவும் வலிமையானதும், தரமான முறையில் அதிக பலனளிக்கக்கூடியதுமான ஒரு கருவி என்று சுட்டிக்காட்டினார். சிக்கலான ஊழல் சங்கிலித்தொடர்களைக் கண்டறியவும், பணப் பரிவர்த்தனைப் பாதைகளைக் கண்டறியவும், இடைத்தரகர்களின் மறைமுக வலைப்பின்னல்களை வெளிக்கொண்டு வரவும் இத்தகைய விசாரணை அவசியமாகும்.
33. இது தொடர்பான சட்டத்தை ஆய்வு செய்கையில், ஊழல் தொடர்பான விவகாரங்களில் முன்ஜாமீன் (anticipatory bail) வழங்குவது குறித்த சட்டக் கோட்பாடுகளில் ஒரு மிகப்பெரிய மாற்றம் ஏற்பட்டுள்ளது என்பது புலனாகிறது. முன்ஜாமீன் வழங்கும் அதிகாரம் பரந்து விரிந்ததாக இருந்தாலும், ஊழல் அல்லது சமூக-பொருளாதாரக் குற்றங்கள் தொடர்பான வழக்குகளில் இத்தகைய அதிகாரத்தைப் பயன்படுத்துவதற்கான வரம்பு சுருங்கியுள்ளது. முந்தைய தீர்ப்புகளை கவனமாக ஆய்வு செய்தால், பி. சிதம்பரம் வழக்கில் குறிப்பிட்டது போல, இத்தகைய வழக்குகளை ஒரு “தனி வகையாக” (class apart) கருத வேண்டும் என்பது தெளிவாகிறது. குர்பக்ஷ் சிங் சிப்பியா (Gurbaksh Singh Sibbia) வழக்கில் வலியுறுத்தப்பட்ட தனிநபர் சுதந்திரத்திற்கு ஆதரவான அணுகுமுறை பொதுவான வழக்குகளுக்குப் பொருந்தும் என்றாலும், அரசியல்வாதிகள் போன்ற செல்வாக்கு மிக்க நபர்கள் சம்பந்தப்பட்டிருக்கும்போது, அனில் சர்மா (Anil Sharma) வழக்கில் வகுக்கப்பட்ட கொள்கைகள் பொருந்தும். கடந்த இரண்டரை தசாப்தங்களாக உச்ச நீதிமன்றமும் இதனை மீண்டும் மீண்டும் உறுதிப்படுத்தியுள்ளது. ஏனெனில், தனிநபர் சுதந்திரத்திற்கு எதிராக, ஆழமான சதித்திட்டங்களைக் கண்டறிய வேண்டிய பொது நலன் (public interest) முன்னணியில் நிற்கிறது.
34. மனுதாரரின் தொடர்பு குறித்து ஆரம்பத்திலேயே காவல்துறைக்குத் தெரிந்திருக்கவில்லை. புலனாய்வு மேற்கொள்ளப்பட்டபோதுதான், குற்றம் சாட்டப்பட்டவரின் தொடர்பு குறித்த ஆதாரங்கள் காவல்துறையினருக்குக் கிடைத்தன. இத்தகைய வழக்குகளில், பல கணக்குகளையும் பணப் பரிவர்த்தனை தடயங்களையும் (money trails) காவல்துறை ஆய்வு செய்ய வேண்டியிருக்கும். எனவே, ஆவணங்களைத் திருத்துதல் மற்றும் பல நபர்கள் இணைந்து சதி செய்தல் போன்ற பன்முகத்தன்மை கொண்ட ஊழல் வழக்குகளில், முன்ஜாமீன் வழங்குவது புலனாய்வு நடவடிக்கையைத் தடுத்துவிடும்.
35. மனுதாரர் தனக்குக் கிடைக்கும் சுதந்திரத்தைப் பயன்படுத்தி சாட்சிகளைத் தூண்டுவார், புலனாய்வுக்கு இடையூறு விளைவிப்பார் அல்லது ஆதாரங்களை அழித்துவிடுவார் என்ற வலுவான அச்சம் ஏற்படும்போது, அது மேலே குறிப்பிட்ட விதிகளுக்கு ஒரு விதிவிலக்காக அமைகிறது. ஆவணங்களைப் பார்க்கும்போது, தலைமறைவாக உள்ள இரண்டாவது குற்றவாளியை (A2) மனுதாரர் பாதுகாத்து வருகிறார் என்பது மேலோட்டமாகத் தெரிகிறது. 36. முன்ஜாமீன் கோரும் மனுவை விசாரிக்கும்போது, ஊழல் என்பது ஒரு தீவிரமான பொருளாதாரக் குற்றம் என்பதை இந்த நீதிமன்றம் கவனத்தில் கொள்ள வேண்டும். இது அரசுப்a கருவூலத்தைப் பாதிப்பது மட்டுமின்றி, மனிதகுலத்திற்கு எதிரான குற்றமாகவும், மனித உரிமைகளை நேரடியாகப் பாதிக்கும் செயலாகவும் அமைகிறது. இத்தகைய வழக்குகளில், மனுதாரர் வகித்த பதவி மற்றும் அதன் மூலம் அரசு இயந்திரத்தைச் சிதைக்கவோ அல்லது சாட்சிகளைத் செல்வாக்கின் மூலம் பாதிக்கவோ அவருக்கு இருக்கும் வாய்ப்பு ஆகியவற்றைக் கருத்தில் கொள்ள வேண்டும். முன்ஜாமீன் வழங்குவதற்கான பரிசீலனையானது, வழக்கமான பிணை (bail) வழங்குவதிலிருந்து முற்றிலும் மாறுபட்டது என்பதை நான் சுட்டிக்காட்ட விரும்புகிறேன்.
37. குற்றம் சாட்டப்பட்டவர் மிக உயர்ந்த மட்டத்திலான ஊழலில் ஈடுபட்டதாகக் கூறப்பட்டாலும் அல்லது பணமோசடி வழக்குகளில் குற்றம் சாட்டப்பட்டவராக இருந்தாலும், விசாரணை தொடங்குவதற்கு முன்பே அவர் நீண்ட காலம் சிறையில் இருக்க வேண்டிய சூழல் ஏற்பட்டு, வழக்கில் பெரிய முன்னேற்றம் ஏதுமில்லாத நிலையில், இந்திய அரசியலமைப்பின் 21-வது பிரிவின் கீழ் அவருக்குப் பிணை வழங்குவது நீதிமன்றத்தின் கடமையாகும். இத்தகைய அம்சங்கள், முன்ஜாமீன் கோரும் மனுவை அல்ல, மாறாக பிணை கோரும் மனுவை நீதிமன்றம் பரிசீலிக்கும்போதுதான் எழும்.
38. அனைத்து ஆதாரங்களும் ஆவண வடிவிலேயே இருப்பதால், மனுதாரரைச் சிறைக்காவலில் வைக்க வேண்டிய அவசியமில்லை என்ற திரு. பி. வில்சனின் வாதத்தை நீதிமன்றங்கள் ஏற்கனவே பரிசீலித்து நிராகரித்துள்ளன. பணப் பரிவர்த்தனைகளின் தடயங்களை (money trails) ஆய்வு செய்யும்போது, குற்றச் செயலின் நோக்கத்தை உறுதிப்படுத்தவும், பின்னணியில் இருந்து இயக்கியது யார் என்பதைக் கண்டறியவும், சம்பந்தப்பட்ட பணம் இறுதியில் யாரிடம் சென்றடைந்தது என்பதைத் தெரிந்துகொள்ளவும், குற்றம் சாட்டப்பட்டவரைச் சிறைக்காவலில் வைத்து விசாரணை செய்வது அவசியமாகிறது.
39. இந்த வழக்கில் முன்ஜாமீன் வழங்கினால், அது புலனாய்வு நடவடிக்கைகளை முடக்கிவிடும் என்று இந்த நீதிமன்றம் கருதுகிறது. தனிநபர் சுதந்திரத்தைப் பாதுகாப்பது நீதிமன்றத்தின் கடமை என்றாலும், ஊழலற்ற அரசு நிர்வாகம் அமைய வேண்டும் என்ற சமூகத்தின் தேவையையும் கருத்தில் கொண்டு, இரண்டையும் சமநிலையில் ஒப்பிட வேண்டும். இதுவரை 177 பாதிக்கப்பட்ட நபர்கள் முன்வந்து தங்கள் வாக்குமூலங்களைப் பதிவு செய்துள்ளனர் என்பது ஆவணங்கள் மூலம் தெரியவருகிறது. மனுதாரர் ஒரு அரசியல்வாதி மற்றும் உயர் பதவியில் இருப்பவர் ஆவார். இரண்டாவது குற்றவாளி கைது செய்யப்படுவதற்கு முன்பே முன்ஜாமீன் (anticipatory bail) வழங்கப்பட்டால், அது அந்த இரண்டாவது குற்றவாளி விசாரணை நடைமுறையிலிருந்து தப்பிப்பதற்கான ஒரு கருவியாக மாறிவிடும்.
40. மேலும், முத்துகுமார் (இரண்டாவது குற்றவாளி – A2) தாக்கல் செய்த முன்ஜாமீன் மனுவின் மீது இந்த நீதிமன்றம் பிறப்பித்த உத்தரவை நான் சுட்டிக்காட்ட விரும்புகிறேன். நீதிபதி ஜி.கே. இளந்திரையன் அவர்கள், இந்த வழக்கிலுள்ள குற்றச்சாட்டுகள் காவல் காவலில் வைத்து விசாரணை (custodial interrogation) செய்யப்பட வேண்டியதன் அவசியத்தை உணர்த்துகின்றன என்று திட்டவட்டமாகக் குறிப்பிட்டிருந்தார். இந்த வழக்கிலும் நான் மாறுபட்ட கருத்தைக் கொண்டிருக்க எந்தக் காரணமும் இல்லை; குறிப்பாக, மனுதாரர் மாநில நிர்வாகத்தில் ஒரு உயர் பதவியில் இருந்தவர் என்பதைக் கருத்தில் கொள்ளும்போது இது இன்னும் முக்கியத்துவம் பெறுகிறது. குற்றத்தின் தீவிரத்தன்மை என்பது நீதிமன்றம் கவனத்தில் கொள்ள வேண்டிய ஒரு மிக முக்கியமான காரணியாகும். குற்றம் எவ்வளவு தீவிரமானதோ, அவ்வளவுக்கவ்வளவு ஒரு நபர் முன்ஜாமீன் பெறுவது கடினமாகும்.
41. மனுதாரர் இதுவரை விசாரணையின்போது ஒத்துழைப்பு அளித்துள்ளார் என்பது, அவருக்கு முன்ஜாமீன் வழங்குவதற்கான ஒரு காரணமாக அமையாது; ஏனெனில், அவர் ‘கட்சி நிதி’ (party fund) என்ற பெயரில் பணம் பெற்றதாகக் குற்றம் சாட்டப்பட்டுள்ளார். இந்த ‘கட்சி நிதி’ யாருக்குச் சென்றடைந்தது என்பதைக் கண்டறிய, மனுதாரரை விரிவாக விசாரிக்க வேண்டியது அவசியமாகும். விசாரணை இன்னும் ஆரம்ப நிலையிலேயே இருப்பதாலும், புதிய உண்மைகள் வெளிப்பட்டு வருவதாலும், இந்தச் சூழலில் முன்ஜாமீன் வழங்குவது பொருத்தமானதாக இருக்காது என்று இந்த நீதிமன்றம் கருதுகிறது.
42. மேற்கூறிய காரணங்களின் அடிப்படையில், இந்த மனு தள்ளுபடி செய்யப்படுகிறது.
இவ்வாறு சென்னை உயர்நீதிமன்ற நீதிபதி வி. லட்சுமிநாராயணன் தமது தீர்ப்பில் குறிப்பிட்டுள்ளார்.
–Dr.துரைபெஞ்சமின், BAMS.,
M.A.,SOCIOLOGY,
Ex. Honorary A.W.Officer, Govt Of India,
Editor & Publisher,
www.ullatchithagaval.com
Director, UTL MEDIA TEAM
editorutlmedia@gmail.com